Je vrienden begrijpen je niet. Ze zijn niet eerlijk tegen je. In het verleden wanneer je onzeker was en je vraagde aan hen, "Ben ik dik?" en zij antwoordden "Oh nee, natuurlijk niet" dan wist je dat ze logen! Enkel IK vertel de waarheid. Je ouders, daar zullen we het maar niet over hebben! Je weet dat ze van je houden en om je geven, daar dat is gewoon zo omdat dat de plicht van ouders is om te doen. Dat is gewoon zo! Maar hun zijn de leugen! Ik zal je een geheim nu vertellen: diep in hun hart, zijn ze teleurgesteld met je. Hun dochter, die altijd zo perfect was, is een vet, lui en ondankbaar meisje geworden. Vergeet dat niet! Dat denken ze, terwijl ze tegen je zeggen, dat je mager ben!

Maar ik ben er om dat allemaal te veranderen. Ik ben er om je trots te maken over jezelf, om van je lichaam iets mooi's te maken, zonder te hoeven liegen!

Ik verwacht veel van je. Je bent niet toegestaan veel te eten. Het zal langzaam beginnen: afnemen van vetten en het lezen van de voedingsetiketten, 'junkfood' weglaten, geen friet en mcdonalds,… Over een tijdje zal de oefening eenvoudig zijn: een stukje rennen, misschien een stukje droge cracker en een aantal sit-ups. Niets te ernstig. Val een paar kilo af, wat vet van je dikke buik af. Maar het zal lang niet zijn voor ik je vertel dat het niet goed genoeg is. Ik zal verwachten om je calorieën af te nemen, en meer lichamelijke oefening te doen. Ik zal je naar het limiet duwen. Je moet wel omdat je me niet kan tegenwerken! Ik begin in je te kruipen, in je gedachten. Spoedig ben ik altijd bij je. Ik ben daar wanneer je s' morgens wakker wordt.. Ik ben daar wanneer je op de weegschaal staat. De nummers worden zowel vriend als vijand, en in je gedachten dwing je jezelf om minder calorieën te nemen dan gisteren. Ik zal ook er ook zijn, wanneer ik je zal vertellen dat je dik ben, wanneer je weer voor de spiegel staat. Wanneer je in je bed lig, en vertel dat dit waardeloos is, wanneer je eigenlijk beter kan gaan sporten, in plaats van in je luie bed te liggen.

Je kijkt in de spiegel met ontzetting. Je prikt en port aan het vet dat daar is en glimlacht wanneer je botten ziet. Ik ben daar wanneer je de planning voor de dag maakt: 400 calorieën, 2 uur oefeningen. Ik ben degene die dit bepaalt, omdat mijn gedachten en jou gedachten samen één zijn. Ik volg je heel de dag. Op school wanneer je gedachten afdwalen, geef aan je iets om aan te denken. Tel de calorieën na voor de dag. Het is te veel. Ik vul je geest met gedachten van voedsel, gewicht, calorieën en dingen die veilig zijn om aan te denken. Want nu, ben ik reeds in je. Ik ben in je hoofd, je hart en je ziel. Ik ben de honger in je, de pijn van de honger die je probeert om niet te voelen. Spoedig vertel ik je niet alleen wat te doen met voedsel, maar wat te doen ALLE tijd. Glimlach en knik. Stel jezelf goed voor. Pech voor jou dat je honger hebt! Dat kan mij niks schelen! Mijn god, je moet DUN worden, DUN. Dat wil jij toch zelf ook?!

Wanneer etenstijd eraan komt, vertel ik je wat te doen. Leg wat sla uitgebreid op je bord, zorg dat het veel lijkt. Verplaats het eten een beetje. Laat het eruit zien alsof je iets gegeten hebt. Geen stuk van iets.. als je eet, heb je al je zelfcontrole verloren.. Wil je dat? Wil je weer zo'n dikke koe worden? Ik dwing je om in tijdschriften naar modellen te staren. Die perfecte magere vrouwen van perfectie, met witte tanden, die daar staan op glanzende pagina's. Ik maak je beseffen dat je nooit hen zou kunnen zijn. Je zult altijd dik zijn en zult nooit even mooi zijn als zij. Wanneer je in de spiegel kijkt, zal ik het beeld vervormen. Ik zal je zwaarlijvigheid tonen. Ik zal je een sumoworstelaar tonen, maar die in realiteit een uitgehongerd kind is. Maar dat moet je niet weten, omdat indien je de waarheid weet, je misschien opnieuw zal beginnen te eten en dan zal onze verhouding ten einde komen.

Soms zal je tegenwerken. Hopelijk niet vaak. Je zult de rebelse vlegel zijn die het zal wagen beneden de donkere keuken te gaan verkennen. De kastdeur zal langzaam open gaan en zal zacht kraken. Je ogen zullen bewegen over het voedsel dat ik van een veilige afstand van je heb weggehouden. Je zult je handen slaperig vooruitsteken zoals een nachtmerrie, die door de duisternis een doos van koekjes vinden. Je duwt hen in je mond, mechanisch en niet echt proevend, maar genietend eenvoudig van in het feit dat je tegen mij in gaat. Je grijpt nog een doos, dan een andere, dan weer een andere. Je maag zal opgezwollen worden, maar je zult niet stoppen. En alle tijd gil ik om jou, vette koe, te stoppen, heb je echt geen zelfcontrole? Zo wordt je alleen maar dikker en dikker.

Wanneer het over is, zal je terug bij me komen, en vraag je mij voor advies omdat je echt niet meer vet wil krijgen. Je brak een cruciale regel en at en nu wil je mijn steun.. Ik zal je leiden naar de badkamer, op je knieën, en ik zal je dwingen, starend in de leegte van de toiletkom. Je vingers zullen in je keel gaan en, niet zonder een geweldige overeenkomst van pijn, zal je voedselvlaag opkomen. Telkens weer zal dit herhaald worden, tot je bloed en water spuwt en je weet het dat over is. Wanneer je opstaat, zal je je duizelig voelen. Val niet flauw. Opstaan nu! Je hebt een belangrijke regel gebroken, je hebt gegeten en je verdient het om pijn te hebben! Dit verdien je, jij dikke vette koe. Want jij moest en zou eten, en niet naar mij luisteren. Dit is jou straf, dit verdien jij!

Misschien laat ik je laxeermiddelen nemen, waarnaar je op het toilet zit tot de kleine uren van de morgen wanneer je je darmen voelt. Of misschien laat ik slechts jezelf kwetsen, sla je hoofd tegen de muur tot je een bonzende hoofdpijn hebt. Snijden is ook doeltreffend. Ik vin het fijn je bloed te zien, om het te zien druppelen langs je arm, en in een paar seconden realiseer je je dat je die pijn verdient die ik je toebreng. Je bent gedeprimeerd, geobsedeerd, in pijn, gekwetst, je steekt je hand uit, maar niemand wil naar je luisteren of je helpen. Wat maakt dat nou weer uit? Je verdient dit, je bracht dit toe op je zelf. Je moet naar me luisteren, want dit willen wij samen, want jij moet dun zijn!

Oh, is dit hard? Wil je dit niet laten gebeuren? Ben ik oneerlijk? Ik doe dingen die je zullen helpen. Ik maak het mogelijk voor je om te stoppen met denken over emoties die je veroorzaakt, beklemtoont. Gedachten van woede, droefheid, wanhoop en eenzaamheid zullen verdwijnen omdat ik hen weg neem en ik vul je hoofd met de gedachte om calorieën te tellen. Nu, ben ik je enige vriend en ik ben de enige die je behagen moet. Ik ben de enige die eerlijk is tegen jouw! Die je de pijn zal laten voelen die je verdiend !